Kendō: Bambu Kılıç, Koruyucu Donanım ve Salon Düzeni

Kendō, bambu kılıçla yapılan bir dövüş uygulamasıdır. Bugün okul ve kulüp düzeyinde yaygın olarak uygulanıyor.

Bu dosya, tarihini, donanımını, puan düzenini ve salon kurallarını anlatıyor.

Kökeni

Uygulama, kılıç okullarının eğitim yöntemlerine dayanır.

Edo döneminde gerçek kılıçla yapılan çalışma tehlikeliydi.

Bambu kılıç ve koruyucu donanım, güvenli karşılaşmayı mümkün kıldı.

Bu düzenleme, on sekizinci yüzyılda yayıldı.

Meiji döneminde kılıç taşıma kaldırılınca uygulama, eğitim ve spor alanına yöneldi.

Modern biçim

Yirminci yüzyılın başında okul programlarına girdi.

Savaş sonrasında bir süre yasaklandı.

1950’lerde yeniden düzenlenerek spor olarak kuruldu.

Ulusal federasyon kuruldu ve kurallar standartlaştırıldı.

Bugün ortaokul beden eğitimi programında yer alıyor.

Shinai

Shinai, dört bambu çıtanın deri parçalarla birleştirilmesiyle yapılır.

Uzunluk ve ağırlık, yaş ve cinsiyete göre belirlenir.

Çıtalar zamanla çatlar ve düzenli kontrol gerekir.

Kırık çıta ciddi yaralanmaya yol açabilir.

Bakım, uygulayıcının sorumluluğundadır ve her çalışma öncesi yapılır.

Koruyucu donanım

Donanım dört parçadan oluşur.

Men, baş ve boyun bölgesini korur.

Kote, elleri ve bilekleri kapatır.

Dō, gövdeyi korur ve genellikle bambu ya da reçineden yapılır.

Tare, bel ve kalça bölgesini korur.

Donanımın yapımı

Geleneksel donanım, pamuklu kumaşın kalın dikişiyle üretilir.

Dikiş sıklığı, dayanıklılığı ve fiyatı belirler.

Baş koruyucusunun ızgara bölümü metal ya da titanyumdur.

Gövde bölümü lakle kaplanır ve süslenir.

El yapımı donanım pahalıdır ve uzun ömürlüdür.

Puan bölgeleri

Geçerli vuruş bölgeleri sınırlıdır.

Baş, bilek, gövde yanı ve boğaz bölgeleri sayılır.

Vuruşun geçerli olması için birkaç koşul aynı anda sağlanmalıdır.

Doğru bölge, doğru kılıç kısmı, uygun duruş ve sesli bildirim gerekir.

Bu bütünlük, puanın teknik değil bütünsel değerlendirildiğini gösterir.

Kiai

Vuruş sırasında sesli bildirim yapılır.

Bu sese kiai denir ve vurulan bölgenin adı söylenir.

Ses, niyeti ve dikkati bildirir.

Sessiz yapılan bir vuruş puan sayılmaz.

Bu kural, uygulamanın zihinsel yönünü vurgular.

Zanshin

Vuruş sonrasında dikkat durumunun sürdürülmesi beklenir.

Bu duruma zanshin denir.

Vuruş yapıp rahatlayan uygulayıcının puanı geçersiz sayılabilir.

Bu ilke, karşılaşmanın bitmediği anlayışına dayanır.

Aynı ilke diğer geleneksel dallarda da bulunur.

Karşılaşma düzeni

Karşılaşma, dokuz metre kare bir alanda yapılır.

Üç hakem bulunur ve bayrakla puan bildirir.

İki puan alan ya da süre sonunda önde olan kazanır.

Süre genellikle beş dakikadır.

Takım karşılaşmalarında beş kişilik düzen kullanılır.

Salon kuralları

Salona girerken ve çıkarken selamlama yapılır.

Zemin ahşaptır ve ayakkabı ile girilmez.

Donanım belirli bir düzende yerleştirilir.

Kılıç, zemine bırakılmaz ve üzerinden geçilmez.

Bu kurallar, güvenlik ve saygı ilkelerine dayanır.

Derece sistemi

Dereceler kademelidir ve sınavla verilir.

İlk dereceler bölgesel sınavlarda alınır.

Üst dereceler için ulusal sınavlara girilir.

Sınav, karşılaşma, form uygulaması ve yazılı bölümden oluşur.

En üst dereceler için uzun yıllık uygulama gerekir.

Kata

Form uygulaması, ahşap kılıçla ve eşli olarak yapılır.

On temel form bulunur.

Formlar, mesafe ve zamanlama duygusunu geliştirir.

Sınavlarda form uygulaması ayrı değerlendirilir.

Bu bölüm, geleneksel kılıç okullarıyla bağı sürdürür.

Kılıç okulları

Modern kendō öncesinde çok sayıda kılıç okulu vardı.

Her okulun kendi teknikleri ve form dizisi bulunuyordu.

Bu okulların bir bölümü bugün de bağımsız olarak sürdürülüyor.

Bunlara koryū adı verilir ve modern kendō’dan ayrı sayılır.

Formlar, gerçek kılıç ya da ahşap kılıçla çalışılır.

Bu okullar, kültür varlığı kapsamında kayıt altına alınabiliyor.

Kılıç yapımı ile ilişkisi

Uygulama, gerçek kılıç geleneğiyle doğrudan bağlıdır.

Kılıç dövme geleneği için japon kılıcı ve çelik dövme dosyası okunabilir.

İleri düzey uygulayıcılar, kılıç yapımı ve bakımı üzerine de bilgi edinir.

Müze koleksiyonlarındaki kılıçlar, mesafe ve ağırlık duygusunu anlamak için inceleniyor.

Bu bağ, uygulamanın yalnızca bir spor olmadığını gösteriyor.

Okullarda

Ortaokul ve lise kulüpleri yaygındır.

Yıllık turnuvalar bölgesel ve ulusal düzeyde düzenlenir.

Sabah ve akşam çalışmaları olağandır.

Kulüp düzeni için Japonya’da okul kültürü ve yıl düzeni dosyası okunabilir.

Öğretmenler genellikle aynı zamanda kulüp sorumlusudur.

Sağlık ve güvenlik

Yaz aylarında sıcak çarpması riski yüksektir.

Donanım, ısı kaybını zorlaştırır.

Su molası ve salon havalandırması zorunlu uygulamalar arasında.

Boğaz ve bilek yaralanmaları, en sık görülen sorunlar.

Donanımın doğru takılması bu riskleri azaltır.

Yeni başlayanlar için

İlk aylarda donanım kullanılmaz.

Duruş, adım ve kılıç tutuşu çalışılır.

Ardından temel vuruşlar tekrarla öğrenilir.

Donanımlı çalışmaya geçiş, birkaç ay sonra yapılır.

Kulüpler, kiralık donanım sunabiliyor ve bu, başlangıç maliyetini düşürüyor.

Yabancı uygulayıcılar

Uluslararası federasyon kuruldu ve dünya şampiyonası düzenleniyor.

Japonya’daki kulüplerin bir bölümü yabancı katılımcılara açık.

Üniversitelerde uluslararası öğrenciler için programlar var.

Dil engeli, uygulamanın büyük bölümünde sorun oluşturmuyor.

Diğer geleneksel dallar için kyūdō Japon okçuluğu dosyası karşılaştırma sağlıyor.